HMC

Dialyseverpleegkundige tijdens de kerstdagen

Auteur: Fenje Zaalberg
Datum: 20 december 2018

Dialyseverpleegkundige tijdens de kerstdagen

Auteur: Fenje Zaalberg
Datum: 20 december 2018

In januari 2015 ben ik als algemeen verpleegkundige bij de dialyseafdeling gaan werken. In eerste instantie was dit voor 6 maanden, omdat ik een collega ging vervangen die met zwangerschapsverlof ging. Als verpleegkundige kon ik randzaken voor de dialyseverpleegkundigen doen en bij springen waar nodig was. Al snel moedigden collega’s mij aan om de opleiding tot Dialyseverpleegkundige te gaan doen. Deze kans kon ik dan ook niet laten liggen met als gevolg dat ik in december 2018 al weer 2 jaar gediplomeerd ben! Intussen zijn er alweer genoeg andere collega’s met zwangerschapsverlof gegaan, maar ik heb hiervoor geen randwerkzaamheden meer hoeven uit te voeren, omdat ik nu midden in het team sta. Ons team is erg gemêleerd, we hebben veel collega’s met jaren lange ervaring op verpleegafdelingen, SEH’s en IC’s. ook een flink aantal jonge collega’s. De baby’s en trouwerijen vliegen ons om de oren! Ik ben de jongste van het team en wordt dus ook vaak genoeg voor het karretje gespannen om leuke activiteiten te organiseren. Zowel voor collega’s als voor patiënten. Dit vind ik super leuk om te doen!

Kerst

Ook op onze afdeling vieren we de feestdagen. We proberen tijdens deze dagen de administratieve taken even op de achtergrond te plaatsen en er met de patiënten een leuke dag van te maken. Vorige kerst hebben we bijvoorbeeld bingo gespeeld. Dit gaf veel hilariteit op de afdeling. Veel van onze patiënten kende het oer-Hollandse spel niet, waardoor er al Bingo werd geroepen toen er nog maar 1 kruisje werd gezet op de Bingokaart. We knepen weleens een oogje toe, maar we lieten het geen karaokefeest worden. Ach, niet alleen de patiënten hadden dat dichtgeknepen oogje nodig, maar ik ook. Zo gebeurde het ook dat ik tot 2x toe aan het rad draaide en het klepje eraf vloog, met als gevolg dat alle Bingoballetjes over de vloer rolde. De patiënten die het zagen zaten grinnikend in hun stoel!

De patiënten die het niet zagen, werden steeds fanatieker, omdat er nog steeds geen Bingo was gevallen, maar ik wel door mijn voorraad balletjes heen was. Ik was dus meer balletjes kwijt dan ik dacht… We hebben daarna maar wat getallen verzonnen, met als gevolg dat er opeens 5 mensen tegelijk Bingo hadden. Gelukkig hadden we voor iedereen prijs en was de tijd ook weer met ruim een uur verstreken. Dit zijn de mooie momenten die je met de patiënten mag beleven!

Helaas kent ons werk ook minder leuke momenten en moeten we vaak flink aan de bak. Bij ons op de afdeling is het hollen of stilstaan. Niets is wat het lijkt. Het ene moment sta je op je gemakje met een patiënt te praten en het volgende moment kan het noodweer zijn.

Benauwd

Dialysepatiënten zijn erg kwetsbaar, ze komen niet voor niets 2 tot 3 keer per week om te dialyseren. Soms moeten patiënten nog een extra dialyse krijgen, omdat ze te veel vocht bij zich hebben. Dit wordt niet altijd gewaardeerd door de patiënt en praat je soms tegen dovenmansoren. Maar de extra dialyse is 9 van de 10 keer echt nodig, omdat de patiënt veel vocht bij zich heeft. Deze komt dan Spaans benauwd binnen en denkbeeldig zien we het vocht tot aan de lippen staan. Onze taak is dan om op een zo veilig mogelijke manier in rap tempo het vocht te onttrekken. Dit is geen gemakkelijke klus, aangezien een hoop patiënten ook nog eens een slechte hartfunctie hebben. Zoals wij zeggen: je moet het hart zien als een elastiekje, er zit een hoop rek in, maar er komt een dag dat het elastiekje knapt. Natuurlijk hopen we met z’n allen dat dit moment niet komt, maar toch komen een hoop van onze patiënten helaas in de buurt van deze situatie. Als we binnen 2 uur weer een patiënten hebben weten te stabiliseren, dan bedanken ze ons gelukkig soms wel duizend maal!

Superman is er niks bij…..

Auteur: Fenje Zaalberg

Dialyseverpleegkundige

Naar alle blogs