HMC

Caroline Moes (53)

Een echt OK-mens

Caroline Moes (53)

Een echt OK-mens

Het werken op een OK is geweldig. Ik doe het niet voor niets al bijna 30 jaar. Het is heerlijk om binnen de OK-muren te zijn en ze moeten mij straks echt met een steriele rollator de OK uitdragen! 

Vroeger sliep ik in het ziekenhuis

Mijn carrière ben ik gestart met een werken- en lerentraject voor OK-assistent vanuit en bij het Rode Kruis Ziekenhuis aan de Sportlaan in Den Haag. Ik heb daarvoor MBO-V en HAVO gedaan. Ik heb bij het Rode Kruis Ziekenhuis in totaal, inclusief de tijd van de opleiding, 8,5 jaar met veel plezier gewerkt. Omdat mijn aanrijtijd te lang was voor bereikbaarheidsdiensten moest ik blijven slapen in het ziekenhuis. Dat was niet altijd even fijn. Toen ik via-via hoorde dat er een plek voor OK-assistent vrijkwam in Antoniushove in Leidschendam besloot ik te solliciteren. De aanrijroute was korter en ik kon gewoon thuis slapen wanneer ik bereikbaarheidsdienst had. Ideaal!

Geen personeelstekort, het is haast niet meer voor te stellen

Toen ik bij Antoniushove solliciteerde was dit ziekenhuis nog niet gefuseerd. Er was op dat moment ook geen personeelstekort, ik moest dus vechten voor mijn plekje op de OK. Dat kun je je nu haast niet meer voorstellen! Ik ben na de geboorte van mijn zoon drie dagen gaan werken. Toen mijn zoon naar school ging werkte mijn man in Amsterdam en hij ging daarom om 5.30 uur de deur uit. Ik wilde eigenlijk ontslag nemen omdat mijn werktijden niet te combineren waren met de schooltijden van mijn zoon. Ik heb toen van mijn toenmalige manager een 0-uren contract gekregen en de afspraak kunnen maken dat ik tijdens schooluren kon komen werken. Ik maakte afspraken met mijn manager hoeveel uur ik zou maken en dat werkte fantastisch!

Op een gegeven moment ging mijn man ‘4x9 uur’ werken. Ik wilde graag afstand doen van mijn 0-uren contract en weer vaste dagen werken, maar dat kon niet direct omdat we voldoende personeel hadden, niet te geloven eigenlijk. Mijn manager vertelde mij dat ik geduld moest hebben, mijn 0-uren contract voorlopig moest aanhouden en na een jaar weer vaste dagen zou krijgen. Dat is naar verloop van tijd uitgebreid naar twee vaste dagen. Ik werk nu al lange tijd op de woensdag en vrijdag en het bevalt erg goed.

Al bijna 30 jaar op de OK

Ik ben 53 jaar en ik werk in totaal nu 22 jaar op de OK op locatie Antoniushove. Ik heb binnen deze organisatie al veel mee mogen maken. Zo zijn we één HMC geworden waarbij iedere locatie zijn eigen cultuur heeft (behouden). Dat vind ik een mooi gedachtegoed. Er is in de bijna 30 jaar dat ik als OK-assistent werk veel veranderd. Om een lang verhaal kort te houden heeft dat vooral met professionalisering en aansturing te maken. We werken nu veel meer met protocollen en veiligheidseisen en dat is alleen maar goed. Voor ons als medewerkers én voor de patiënt. De manier van leidinggeven is ook veranderd. Je hebt nu echt een manager die zelf onderdeel is geweest van het team. Vroeger had je een hoofdzuster die toch op een andere manier leiding gaf.

Binnen het vak merk je dat mensen of heel kort in het vak zitten en snel iets anders gaan doen of mensen die lang op de OK blijven hangen. Er is een grote club mensen die hier al meer dan 20 jaar werkt! Dat zegt natuurlijk heel veel en ik ben trots op het feit dat ik één van hen ben. En het is tekenend voor de organisatie, we doen echt iets heel goed dat mensen hier lang willen blijven en kunnen werken. Petje af!

Mijn werk als OK-assistent nu

Een OK-assistent bereidt de operatie voor en zorgt ervoor dat alle benodigde materialen aanwezig zijn. De terreindeskundige van een bepaald specialisme bespreekt zonodig met de chirurg, aan de hand de planning, of er specifieke materialen nodig zijn voor een ingreep en regelt dit. Je zorgt er met het hele team voor dat een OK-programma zo goed en vlot mogelijk kan verlopen door je voor te bereiden waar nodig. We beginnen de dag met een dagstart met het hele team (de anesthesioloog, de chirurg, de anesthesiemedewerker en de OK-assistenten). We nemen met elkaar de OK-lijst door van patiënten die we die dag gaan opereren.

Operatieassistenten zijn altijd met z’n tweeën, de één ‘loopt om’ en de ander ‘geeft aan’. Omlopen is de schakel zijn tussen het steriele en het onsteriele (positionering van de patient, voortgang van de operatie, op tijd spullen aangeven, apparatuur aansluiten en bedienen, administratie bijhouden, anticiperen op wat er bij de operatie gebeurd). De ander ‘staat steriel’ en geeft zodoende de benodigde instrumenten aan en assisteert zonodig bij de operatie (bijvoorbeeld de wond openhouden, een klem er op of er af, hechten of iets presenteren met een pincet). We bespreken met elkaar wat we met elkaar willen doen. Als je met een leerling staat dan bespreek je met hem of haar wat hij/zij wil leren en sta je aan de zijde van leerling. Wanneer ze verder in de opleiding zijn dan coach je vanaf de zijlijn. 

Ik vind het te gek als iets heel erg lastig of stressvol is geweest, we zweet op ons voorhoofd hebben, maar we uiteindelijk tegen elkaar kunnen zeggen dat het goed is gegaan. Dat je echt een bijdrage hebt kunnen leveren in een lastige situatie.

Caroline Moes, 53 jaar, OK-assistent

Wat betreft de protocollen doen we een dagstart (alle operaties op de dag doornemen zonder aanwezigheid van de patiënt), een ‘time out’ (wat gaan we eigenlijk doen met elkaar op de OK, met de aanwezigheid van de patiënt) en een ‘sign out’ aan het einde van de operatie. We bespreken dan met elkaar of er bijzonderheden waren, chirurgisch of anesthesiologisch, en we nemen de postoperatieve instructies door. Daar is ook weer de anesthesiemedewerker bij. Daarna wordt de patiënt meegenomen door de anesthesiemedewerker om naar de verkoever te gaan. Daarna gaat de patiënt naar de afdeling.

Bij lange diensten (denk aan operaties van 8-10 uur) wordt je overgenomen door een andere dienst of neem je zelf een andere dienst over. Bij een overname wordt je gebriefd tijdens de operatie. We tellen alles wat wij gebruiken (naalden, gaasjes, instrumenten). Samen met degene die steriel gaat staan ga je alles tellen met degene die ook steriel heeft gestaan en met de omloop. Operaties zijn vaak in hapjes geknipt. En die knipjes zijn vaak goede momenten om van diensten te wisselen.

Bij spoedsituaties moeten wij weten hoe wij de anesthesiemedewerker kunnen helpen. Waar is de noodknop? Moeten we reanimeren? Wat doen we bij een grote bloeding? Je stuurt elkaar zeer direct aan bij spoedsituaties. De meeste operaties verlopen volgens plan maar er kan altijd een complicatie optreden. We weten per operatie wat de mogelijke risico’s zijn en zijn hier op voorbereid. Zo kunnen wij bijvoorbeeld alle CT’s en röntgenbeelden zien. En ik zorg dat er spullen liggen.

We voeren operaties binnen meerdere specialismen uit. Denk hierbij aan Urologie, Neurochirurgie, Gynaecologie, Heelkunde, Kaakchirurgie en KNO. Ik vind grote oncologische ingrepen helemaal te gek. Het is prachtig dat je voor deze patiënten een steentje kan bijdragen in het verbeteren van de gezondheid en een langer leven met die nare ziekte.

Een echt OK-mens

Ik heb gemerkt dat je echt een OK-mens moet zijn. Je moet oprecht van het vak houden. Je moet van de afwisseling en flexibiliteit houden. De ene keer doe je 10 operaties op een dag en de andere keer maar 1. Je wijkt ook regelmatig van het OK-programma af en daar moet je goed tegen kunnen. We hebben geen negen tot vijf rooster en er is veel onregelmatigheid waardoor je ook in de avonden en weekenden werkt. We zijn een ‘gesloten afdeling’. Je gaat de deur binnen en je komt, kort door de bocht, die dag niet meer van de afdeling af en dat is heerlijk. Om met elkaar binnen de OK-muren te zijn. Dit is mijn wereld en ondanks dat ik naar mijn werk ga voelt het als thuiskomen. HMC is echt mijn ziekenhuis. De collega’s hebben daar ook een belangrijke rol in. Werk is uiteindelijk gewoon werk, maar de collega’s maken het ook mooi.

We werken heel nauw samen met elkaar, we doen alles in teamverband. De ene keer is dat hartstikke gezellig en de andere keer is dat volledig bij de les zijn. Niks verloopt standaard op een OK, dus zijn de mensen daar ook zo op ingesteld. We hebben een echte aanspreekcultuur. Dat betekent dat we elkaar kunnen en durven aanspreken en dat we dat als ontvanger respecteren en daarmee aan de slag gaan. Zowel voor, tijdens als na de operatie. Ik heb liever dat iemand 100 keer iets teveel tegen mij zegt dan één keer niet. Het gaat namelijk altijd om de gezondheid van de patiënt. Én om elkaar als professional en als team nóg beter te maken. We scholen ook continue bij, iedereen. Dit zorgt uiteindelijk ook voor een nog veiligere werkomgeving.

Ik vind het te gek als iets heel erg lastig of stressvol is geweest, we zweet op ons voorhoofd hebben, maar we uiteindelijk tegen elkaar kunnen zeggen dat het goed is gegaan. Dat je echt een bijdrage hebt kunnen leveren in een lastige situatie. Je staat voor je gevoel altijd ‘aan’. Natuurlijk maak je wel eens heftige dingen mee. Iemand die sterft op een OK is heel heftig want het hoort niet op de OK. Als er heftige dingen gebeuren dan praat je altijd na met elkaar en je hebt een traumaopvang waar je onafhankelijk met iemand kan praten over wat er is gebeurd. Je mag er altijd op terugkomen. Gelukkig zit het in mij dat ik het niet mee naar huis neem.

En niet geheel onbelangrijk, je moet een goede fysieke gesteldheid hebben. Je staat veel en lang en loopt ontzettend veel op een dag op de OK. Ik kom regelmatig aan de 10.000 stappen per dag (!).

Altijd ruimte voor humor, op werk én thuis!

Humor is zeer belangrijk. Voor mij als mens maar ook als collega. Je hebt het nodig om te kunnen relativeren. Gelukkig is daar in het team voldoende ruimte voor. Als we er moeten staan dan staan we er, als er stress is dan weten wij als geen ander hoe te handelen, maar als er even ruimte is voor ontspanning dan zijn we echt ontspannen en kunnen we goed lachen met en om elkaar.

Ik heb het thuis niet vaak over het werk, het is moeilijk aan iemand van buiten de OK uit te leggen hoe het er werkelijk aan toe gaat. Toch merk ik vaak dat grappige anekdotes over het werk ook thuis gewaardeerd worden.

Tot slot hoop ik nog lang op de OK te werken, desnoods met een steriele rollator. Mooie gedachte, toch?

Wil jij ook werken als OK-assistent?

Heb je naar aanleiding van mijn verhaal interesse om bij HMC als OK-assistent te werken? Bekijk dan onderstaande vacature en solliciteer. Wij kijken uit naar een kennismaking met jou!

Naar de vacature voor OK-assistent