HMC

Don Diego

Van beveiliger naar verpleegkundige

Don Diego

Van beveiliger naar verpleegkundige

Mijn naam is Don Diego en ik kom uit Gouda. Ik ben trotse vader van twee zonen (11 jaar en 21 jaar). Mijn moeder is Italiaans en mijn vader half Hongaars. Ik spreek meerdere talen, zoals Italiaans en Spaans. Dit is tijdens mijn werk als beveiliger wel eens goed van pas gekomen. In mijn vrije tijd doe ik graag aan bergbeklimmen. Op alle bergen waar ik kom laat ik een foto achter van mijn overleden jeugdvriend, wij hebben samen in de wieg gelegen. Bergbeklimmen doe ik voornamelijk in het buitenland, ik heb onder andere de Mon Blanc twee keer beklommen en de Zugspitze, de hoogste berg in Zwitserland.

Na mijn middelbare school heb ik mijn diploma tot Beveiliger behaald, waarna ik ben gaan werken bij een penitentiaire inrichting (PI) als cipier. In vijf jaar tijd ben ik werkzaam geweest op verschillende locaties. Het werk in de PI was echt “binnen” tussen “vier muren”. Ik wilde liever meer buiten werken en “vrijheid” ervaren. Vervolgens ben ik gestart als handhaver bij de gemeente Rotterdam waar ik intern ben opgeleid tot Buitengewoon opsporingsambtenaar (BOA) en mijn BOA diploma’s heb behaald.

Mijn vrijwilligerswerk en maatschappelijke betrokkenheid

Al 20 jaar ben ik actief voor de Nederlandse Hartstichting. Ik ga als vrijwilliger met jongeren mee op diverse reizen die door de hartstichting worden georganiseerd. Deze reizen worden georganiseerd voor jongeren met hartafwijkingen. Op deze reizen komen lotgenoten samen. Het is mooi voor deze mensen dat ze op vakantie kunnen, op een manier die niet altijd mogelijk is. Tijdens een van deze reizen heb ik mijn partner leren kennen. Verder heb ik de afgelopen 6 jaar deelgenomen aan de Roparun, dit is een route voor hardlopers van Parijs naar Rotterdam. Elk dorp waar je komt is bekend waarom wij de run doen, in elk dorpje of stad krijg je weer een boost van inwoners die je aanmoedigen en dat geeft zoveel energie. Het mooiste moment is altijd dat er bij het Daniel Den Hoed ziekenhuis patiënten naar buiten komen om ons aan  te moedigen, dan weet ik echt weer even waar ik het voor doe. 

Mijn binding met de zorg

Mijn moeder heeft in de jaren 60/70 op HMC Antoniushove gewerkt, zij begeleidde patiënten die uitbehandeld waren. Als kind raakte ik, door het werk van mijn moeder, bekend met het werken in een ziekenhuis. Ondanks dat ik het werk in de zorg altijd mooi heb gevonden ben ik gestart met de opleiding tot beveiliger. Vanuit mij rol als handhaver kreeg ik ook te maken met het zorgen voor mensen. Zo was ik vanuit mijn rol als handhaver regelmatig als eerste bij een ongeluk en moest ik regelmatig eerste hulp verlenen. Collega’s zagen aan mij dat ik altijd passie had voor mensen die hulp nodig hadden en vroegen zich af of ik niet in de zorg moest gaan werken. Ik heb destijds twee dagen meegelopen bij een ziekenhuis in de regio op de verpleegafdeling. Uiteindelijk ben ik nog een aantal jaren in de handhaving werkzaam geweest en was ik vrijwilliger bij de Algemene Stichting Voor Zorg- en dienstverlening (ASVZ). Bij ASVZ begeleidde ik mensen tijdens hun dagbesteding, deze mensen hebben autisme of een geestelijke beperking.

Dé overstap van beveiliger naar leerling verpleegkundige

Bij HMC ben ik gestart als beveiliger, ik had het idee dat dit bij mij paste gezien mijn ervaring en nevenactiviteiten. Tijdens de uitbraak van Covid-19 merkte ik dat ik toe was aan wat anders.

Al snel heb ik mijn ambities kenbaar gemaakt bij mijn leidinggevende, die mij vanaf het eerste moment aanmoedigt en steunt bij mijn interne overstap, van beveiliger naar leerling verpleegkundige.

Mijn toenmalig leidinggevende (coördinator beveiliging) ben ik ontzettend dankbaar voor zijn steun. Intern heb ik gesolliciteerd op de vacature voor leerling verpleegkundige. Toevallig werd er in die periode ook geworven voor leerling verpleegkundige, dat kwam dus goed uit!

Na een pittige selectieprocedure kwam het verlossende woord, ik was aangenomen. Voor mij was het starten van de opleiding tot leerling verpleegkundige echt een droom die uitkwam. Ik wist het zeker, hier wilde ik echt voor gaan!

De deeltijd opleiding leerling verpleegkundige

De opleiding tot leerling verpleegkundige volg ik inmiddels een aantal maanden. Deze opleiding volg ik in deeltijd, dat wil zeggen dat ik naast mijn lessen tegelijkertijd werkzaam ben op de afdeling Longgeneeskunde.  De eerste werkdag waarop ik mijn verpleegkundige werkkleding aantrok voelde ik meteen, “dit is het”. Twee dagen per week volg ik online lessen en één keer in de drie weken krijg ik fysiek les omdat bepaalde lessen niet online kunnen. De opleiding is interessant en leuk en valt mij tot op heden mee. Op de afdeling word ik goed begeleid en echt als gelijke behandeld ondanks dat ik een leerling ben. De verwachtingen bij mijn collega’s zijn hoog maar dat vind ik alleen maar leuk, zij hebben vertrouwen in mij.

Mijn ambities?

De komende jaren ga mijn best doen om mijn opleiding tot verpleegkundige af te ronden. Vervolgens wil ik mij gaan specialiseren tot oncologieverpleegkundige of kinderverpleegkundige. Wat ik in ieder geval weet is dat ik mijzelf geroepen voel om uiteindelijk kinderoncologieverpleegkundige te worden. Kinderen hebben nog een heel leven voor zich, zij verdienen het gewoon om een fijne toekomst tegemoet te gaan.

Geïnteresseerd geraakt?

Heb je na het lezen van mijn verhaal interesse om mijn collega te worden en ook als Verpleegkundige bij HMC te werken? Ga dan direct naar onze openstaande vacatures via onderstaande button!

Naar verpleegkundige vacatures