HMC

Fabienne Roubos (28)

Elke keer een mooie opstap

Fabienne Roubos (28)

Elke keer een mooie opstap

Als jong meisje kwam ik helaas regelmatig in het ziekenhuis. Iedere keer als ik de zusters daar zag lopen dacht ik “Dat wil ik ook”.

Van VMBO kader naar Dialyseverpleegkundige

Mijn carrière als Dialyseverpleegkundige ben ik gestart met het VMBO (kader opleiding). Helaas lieten bepaalde omstandigheden in mijn jeugd het niet toe om meteen te starten met de opleiding tot verpleegkundige. Na mijn MAVO-diploma ben ik dan ook meteen door gaan studeren voor Verzorgende IG, waarna ik ben doorgestroomd naar de opleiding tot Verpleegkundige.

Toen ik eenmaal verpleegkundige was wist ik dat ik dit niet wilde doen tot mijn pensioen. Door mijn ervaring als verpleegkundige op de afdeling Interne Geneeskunde kwam ik met Dialysepatiënten in contact. Mede daardoor heb ik altijd affiniteit gehad met de Dialyse en de ambitie gehad om Dialyseverpleegkundige te worden.

HMC bood mij de kans om de opleiding tot Dialyseverpleegkundige te gaan volgen. Hier ben ik in 2012 mee gestart en heb ik de opleiding, in 15 maanden, in 2014 succesvol afgerond. In eerste instantie was ik van plan om alleen mijn opleiding bij HMC te volgen en daarna terug te gaan naar het ziekenhuis waar ik als trainee Verpleegkundige ben gestart. Maar je ziet het, ik ben hier nog steeds! En dat komt omdat het hier zo ontzettend leuk en gezellig is. Er is veel uitdaging op de afdeling en iedereen is eerlijk en open. En ik heb de allerleukste collega’s hier!

In balans

Het afgelopen jaar ben ik voor de eerste keer moeder geworden. Wat een fijne combinatie: moeder zijn en werken! Dit komt ook wel omdat ik van 36 uur naar 28 uur ben gegaan. Dat bevalt me goed. Het is fijn dat HMC kijkt naar je persoonlijke situatie. Na mijn zwangerschapsverlof lag de focus nog steeds thuis. Het was even wennen maar inmiddels zoek ik weer de uitdaging op! Sporten schiet er eigenlijk nog wel steeds bij in. Samen met mijn vriend, met wie ik 12 jaar samen ben, gaat al onze aandacht op dit moment naar ons dochtertje. Voor haar zorgen en van haar genieten!

Chronisch ziek

Iedere dag zie ik patiënten binnenkomen en weer weggaan. Dit allemaal op dezelfde dag. In tegenstelling tot het werk als verpleegkundige bouw je meer een band met ze op. Ik vind dit prettig.

Je moet je voorstellen dat patiënten 3x per week naar de Dialyse-afdeling komen, gedurende 4 uur per dag. Dit is een groot gedeelte van de week. Omdat ik op twee locaties werk, zie ik niet altijd dezelfde patiënten. Maar toch weet ik veel van ze. Iedere patiënt is anders en heeft zijn eigen verhaal. Het is bijzonder om de mens achter de mens te ontdekken. Ik vind vooral de combinatie mooi. Je bent medisch en technisch bezig, maar ook mensgericht.

Tussen patiënten onderling ontstaan ook vriendschappen. Ze zien elkaar om de dag. Hier proberen we zoveel mogelijk rekening mee te houden, door ervoor te zorgen dat ze naast elkaar gedialyseerd kunnen worden. We organiseren voor de patiënten ook weleens schoonheidsdagen, spelletjes en met kerst een kerstbingo. Dit allemaal tijdens de dialysebehandeling, zodat de tijd wat sneller gaat voor de patiënten. Geen enkele dag is hetzelfde, dat maakt dit werk zo mooi. Soms blijft het rustig, maar het kan volledig omslaan als een patiënt ziek wordt of een patiënt met acute klachten binnenkomt.

Dialyseren in de binnenstad

De patiëntenpopulatie met de bijbehorende problematiek op de Dialyse-afdeling van HMC, vooral HMC Westeinde, zijn een uitdaging. Het is er hectischer dan bij andere ziekenhuizen. Ik ben er echt trots op dat ik in het binnenstadziekenhuis werk! Ik leer hier veel en ik kom veel tegen. Als je ideeën hebt, krijg je de vrijheid om ze uit te werken. Men heeft vertrouwen in je. Zo ben ik werkzaam in verschillende werkgroepen binnen de afdeling. Een aantal jaren geleden heb ik samen met een collega de SBAR geïmplementeerd op de dialyseafdeling. Een uitdaging, maar leuk dat dit erg succesvol was en alle collega’s hiermee werken.

We hebben een hecht en gezellig team! Veel nationaliteiten en dat is leuk. Ik kan de afdeling omschrijven als “warm en gezellig”. Iedereen is geïnteresseerd in elkaar. We praten met elkaar over het werk, maar ook over ons privéleven. We zien elkaar ook buiten werktijd, dan gaan we gezellig uit eten of op stap. Ook als er iets heftigs gebeurd is op de afdeling weten we elkaar te vinden. Het helpt om er samen over te praten en met elkaar te relativeren. Gelukkig kan ik ook altijd bij mijn vriend terecht. Hij werkt in een totaal andere branche, dat zorgt ervoor dat hij anders tegen zaken aankijkt. En dat helpt mij ook weer.

Op een vrijdag dialyseerde ik een patiënt die lange tijd op de wachtlijst stond. De maandag erna las ik dat hij dat weekend getransplanteerd was in het LUMC. Als ik dat lees, dan maak ik een sprongetje. Daar word ik zó blij van.

Fabienne Roubous, 28 jaar, Dialyseverpleegkundige

Lees het verhaal van Fabienne

Heftig

Ik heb dag- of avonddiensten en bereikbaarheidsdiensten voor acute dialyse en patiënten die peritoneale dialyse doen. Als ik word gebeld voor een acute dialyse dan moet ik binnen een half uur op de Intensive Care zijn. Ik zie veel heftige dingen. Onlangs werd ik s’avonds laat opgeroepen voor een patiënt die een einde aan zijn leven probeerde maken. Mede dankzij de dialyse hebben we hem in leven kunnen houden. Dit voelt wel dubbel. Ik heb eigenlijk iemands leven gered, maar is diegene daar ook wel blij mee? Dit zijn heftige dingen die ik meemaak.

De specialisten bij HMC behandelen de verpleegkundigen gelijkwaardig. Zij geven aan dat wij hun oren en ogen zijn. Het werken met hen is zeer laagdrempelig. Laagdrempeliger dan in andere ziekenhuizen. Je denkt daadwerkelijk samen over de behandeling na en je mag met voorstellen komen. Dat maakt ons werk een stuk leuker! Doordat we als verpleegkundige zo betrokken zijn bij de behandeling, leef je extra mee als een patiënt voor een transplantatie gaat. Laatst was ik op een vrijdag een patiënt aan het dialyseren en hadden we het tijdens dit gesprek over de wachtlijst, waar hij al 5 jaar op staat. Toen ik de maandag erna weer aan het werk was las ik dat hij dat weekend bij het LUMC getransplanteerd was. Als ik dat lees, dan maak ik wel een sprongetje. Daar word ik zó blij van!

Angst en plezier

Als Dialyseverpleegkundige moet je ambitieus zijn en continu willen leren. Je moet goed kunnen luisteren naar de patiënt en de tijd voor hen nemen. Het is belangrijk dat ze worden gehoord. Soms gebeurt het weleens dat een patiënt het beter denkt te weten dan ik. Zij weten zelf namelijk ook heel goed de gang van zaken. Het is de kunst om hier goed en soms met de nodige humor mee om te gaan.

Het is van belang dat je hen gerust kunt stellen bij het aanprikken van een lastige shunt. Naast dat je zorgzaam moet zijn, is het ook mooi meegenomen als je humor hebt. Dit kan jouw dag en de dag van de patiënt een stuk leuker maken.

Het mooiste van deze baan vind ik de combinatie tussen de mens en techniek. Ik ben met de patiënt bezig, maar moet ondertussen ook de dialysemachine goed instellen en de patiënt erop aansluiten. Hier kunnen geen fouten bij worden gemaakt.

Naast het dialyseren van de patiënten werk ik ook op de Pre-Polikliniek. Hier bereiden we de patiënten voor die in het voortraject van de dialyse zitten. Patiënten die hier komen kunnen angstig zijn. Ik zorg ervoor dat ze, door mijn voorlichting over hemodialyse, peritoneale dialyse en thuisdialyse, meer te weten komen over de werking van de mogelijke behandelingen en de gevolgen van het wel of niet behandelen. Samen praten we erover en denken we na over welke vorm van dialyseren het beste bij de patiënt past. Deze baan heeft voor mij alles wat ik zoek in mijn werk!

Wil jij ook werken als Specialistisch verpleegkundige?

Heb je naar aanleiding van mijn verhaal interesse om bij HMC als Specialistisch verpleegkundige te werken? Bekijk dan onderstaande vacatures en solliciteer. Wij kijken uit naar een kennismaking met jou! Staat jouw gewenste vacature er (nog) niet tussen? Maak dan een job-alert aan.