HMC

Fleur van Urk Dam (42)

Neuro Care Verpleegkundige

Fleur van Urk Dam (42)

Neuro Care Verpleegkundige

Deze zomer werk ik al 19 jaar bij HMC. Den Haag ken ik op mijn duimpje. Ik ben geboren en getogen in de Haagse wijk Bezuidenhout. In mijn privéleven zit ik op crossfit. Dat doe ik heel graag. Verder hou ik van fietsen. Mijn dochters, Isabelle van 9 jaar en Britt van 14 jaar, zitten allebei op hockey. Ik moedig de meiden vaak aan langs de kant, als scheidsrechter op het veld en soms sta ik weleens gezellig achter de bar te helpen.

Begonnen als leerling

Ik ben begonnen met werken in HMC Bronovo als leerling verpleegkundige. Ik heb eerst de oude inservice opleiding gedaan, maar de BVP niet gehaald omdat ik nog te veel bezig was met hockeyen en feesten. Daarna overgestapt naar de MBO opleiding Verpleegkundige (MDGO-VP). Toen ben ik als leerling hier begonnen. Ik heb op de afdelingen Longgeneeskunde, Heelkunde, kind- en kraam afdeling gewerkt.

Tijdens de opleiding ben ik uiteindelijk blijven hangen op de afdeling Neurologie.

De patiënten op onze afdeling hebben voornamelijk een herseninfarct gehad. Je assisteert ook bij de Trombectomie, als iemand op de angiotafel ligt. (bloedstolsel uit je hoofd halen) Je houdt de controles in de gaten. Je moet de patiënt zo goed mogelijk begeleiden, maar ook de familie. Dat is best heftig. Ze willen weten wat ze precies hebben en hoe ze kunnen revalideren. Het allerleukste op deze afdeling is dat ik mensen aan de hand meeneem en door het proces loods. 

Ik ben een zuster die niet zo goed tegen bloed kan. Wonden behandelen doe ik liever niet. Ik merkte dat ik dat bij Neurologie niet hoefde te doen. We hebben nu neurologie patiënten én neurochirurgie patiënten, een andere patiënten populatie, daar worden we weer extra in geschoold. Het geeft wel weer meer uitdaging in ons werk. Dit is wel heel erg leuk, hier komen weer de wonden om de hoek zetten. Daar moet ik wel even aan wennen.

Fleur van Urk Dam, 42 jaar, Neuro Care Verpleegkundige

Waarom ik verpleegkundige ben geworden

Ik heb eerst de mavo gedaan daarna de havo, omdat ik niet zo goed wist wat ik nou wilde doen. Op de havo werd ik ziek en had ik galstenen. Mijn galblaas moest verwijderd worden. Toen werd ik in Bronovo geopereerd en uiteindelijk lag ik op de Intensive Care. De opname duurde langer dan verwacht. Daarna kwam er een omslagpunt en wilde ik als Verpleegkundige werken. Mijn moeder was ook werkzaam als verpleegkundige op de Eerste Hulp hier in HMC Westeinde. Een kantoorbaan is echt niets voor mij.

Ik ben niet super ambitieus. Ik wilde vroeger heel graag mama worden en dat is gelukt! Ik had een man die voldoende verdiende en ik werkte 20 uur. Ik werkte omdat ik het leuk vond. Onlangs ben ik gescheiden en ben ik goed gaan nadenken over mijn ambities en wat ik precies wil. Ondanks dat ik hier al zolang werk, kan ik nog steeds uitdagingen vinden. Dit jaar ga ik de Senior opleiding tot Senior Verpleegkunde volgen. De opleiding duurt  9 maanden. Ik ben benieuwd wat dat mij gaat brengen.

Werken op de Neurologie is bijzonder!

HMC is mijn hele leven. Hier heb ik altijd gewerkt. Het is voor mij net te vergelijken met Ajax en Feyenoord. Je stapt niet zomaar over naar een ander ziekenhuis. Ik heb ook nooit een drang gehad om verder te kijken, ondanks dat ik al 17 jaar werk bij Neurologie. Ik ben van nature een zorgzaam type en dat kan ik in mijn werk dagelijks laten zien. 

In ons privéleven zien we elkaar ook. We hebben een feestcommissie waar ik ook lid van ben. Eens in de zoveel tijd doen we leuke dingen, zoals bijvoorbeeld een wijntje drinken op het plein.

We hebben een zware afdeling. Het is goed dat we dit van tijd tot tijd doen. Je moet het leven echt vieren. Lekker als uitlaatklep wat leuks doen. We hebben ons nu ook massaal opgegeven als lid van de personeelsvereniging om mee te kunnen doen met het jaarlijke beachkamp.  Zolang dat ik hier werk ben ik eigenlijk nooit eerder lid geweest.

Wij zijn HMC, je doet het met z’n allen. Wij hebben een hartstikke leuk en jong team, maar ook oudere verpleegkundigen. De jonge meiden zijn superhandig met de computer. Zelf heb ik dat minder. Duidelijke communicatie is erg belangrijk, dan weet je wat je aan elkaar hebt.

Fleur van Urk Dam, 42 jaar, Neuro Care Verpleegkundige

De cultuur binnen HMC

In HMC Westeinde komt alles binnen, het is een echt stadsziekenhuis. Soms moet je met je handen en voeten praten. Dat maakt het werk afwisselend, het is altijd een kunst om goed met al je patiënten te communiceren. We maken in sommige gevallen gebruik van google translate. Soms heb je de familie erbij nodig om te communiceren met de patiënten. Soms maak je gebruik van een collega die de taal spreekt, dan heb je mazzel.

 In de nachtdiensten zijn we met 5 collega’s en tijdens de dagdiensten met minstens 12 collega’s. Je hebt altijd een collega naast je waar je wat aan kan vragen. Vragen zijn ook niet stom.

We zijn echt betrokken bij onze patiënten, vooral wanneer je hoort dat een patiënt jong is. Er is een patiënt die een MRI scan moet krijgen. Ik leef dan echt mee met de patiënt en hoop dan dat het proces soepel verloopt. Mensen die wachten op een onderzoek, dan bel ik en vraag ik voor de patiënt hoe laat ze aan de beurt zijn en wanneer ze weer op tijd naar huis kunnen. 

Ik vind het leuk om hier te werken. Zeker nu HMC is gefuseerd. We hebben pasgeleden nog nieuwe pakken gekregen en daar ben ik zeer blij mee. Ik vind het leuk om te werken en te horen hoe het met mijn collega’s gaat als ik aan het werk ben. Ik ben zeer betrokken met mijn collega’s. Iedereen leeft met elkaar mee, mijn collega’s zijn bijvoorbeeld super blij dat ik binnenkort ga verhuizen. 

Heftige situaties op de afdeling

Voordat we naar huis gaan zitten we meestal met z’n allen nog even met elkaar. Dan drinken we een kopje koffie of thee met elkaar en evalueren we hoe de dag is verlopen. We hebben een patiënt gekregen die 4 maanden op de IC lag. De patiënt had continue insulten. Dat was heel heftig, we kwamen regelmatig bij elkaar om te evalueren en dat is dan prettig.

Tuurlijk bouw je ook weleens een muur op en laat je niet alles toe. Er lag bij ons op de afdeling een mevrouw die een hersenbloeding had gehad, ze was bevallen en kreeg een maagsonde. Ze had een derde kind gekregen en het kindje had ook een maagsonde. Ik was zelf net moeder geworden. Ze was verder ook niet meer aanspreekbaar. Ik kon op dat moment echt niet voor haar zorgen, dat vond ik te zwaar. 

Het kan altijd beter

Op elke afdeling is er 1 telefoonnummer voor de bedden. De bedden coördinator weet precies wie ze dan daarvoor moet hebben. De SEH had er last van dat we de patiënten niet snel genoeg naar de afdeling kregen. Uiteindelijk belt de SEH ons toch niet op dat telefoonnummer. Dan merk je dat bij veranderingen sommige medewerkers stug zijn en zich helaas niet makkelijk kunnen aanpassen. Soms heb ik daar wel moeite mee. Maak de lijntjes wat korter, het hoeft helemaal niet zo moeilijk en ingewikkeld. De ruimte op de afdeling kan helaas ook beter. “Je kan je kont bijna niet keren.”

En wanneer worden de letters van MCH vervangen naar HMC op het gebouw aan de buitenkant?

Het mooie van dit vakgebied

Mensen mankeren vaak iets aan hun hoofd. Patiënten kunnen heel verward erdoor worden en ontremd. Of je nou een zwerver bent of een directeur, het maakt niet uit wie je bent, het overkomt je. Qua zorg is het lichamelijk zwaar maar ook geestelijk. Patiënten zijn vaak afhankelijk van ons. We zien ook wel vooruitgang bij patiënten in een acute fase die uiteindelijk verbetering laten zien. Het is wel leuk om te zien dat patiënten dan opknappen. Het is hard werken. Je bent de hele dag in touw, de dag vliegt zo voorbij.

In mijn privéleven praat ik niet echt over mijn werk. Het is zo vanzelfsprekend geworden. Ik ben wel super trots op mijn werk, anders hou je het niet zo lang vol.

Je staat het dichtstbij de arts en de patiënt, je hebt elkaar nodig om verder te komen. Goede zorg begint met duidelijke communicatie, dat is zo belangrijk in mijn werk.

Naast de verzorging en het toedienen van medicijnen aan de patiënt is het ook belangrijk dat je assertief bent, omdat soms dokters iets aangeven, een beleid voorstellen, maar wij kunnen dat anders zien in de praktijk. Ik had bijvoorbeeld een keer een vraag waarom een patiënt niet naar de IC ging. Daar was ik het niet mee eens. Als je niets vraagt gebeurt er zeker niets, nee heb je ja kun je krijgen.

Samenwerken met je collega’s is dus belangrijk voor de goede zorg van onze patiënten.

Daarnaast moet je een luisterend oor kunnen bieden aan je patiënten. Het enige wat ik wel minder vind is dat de nachtdiensten echt mijn ritme verstoort, maar het hoort er gewoon bij. 

HMC is als mijn tweede huis. Ik ben trots om hier te werken. Natuurlijk heb ik een dag dat het minder gaat, maar ik ga echt graag naar mijn werk. Je moet het zelf leuk maken en de patiënten kijken elke dag tegen mij aan. Af en toe een grapje hoort erbij. Humor is echt belangrijk in mijn werk

Fleur van Urk Dam, 42 jaar, Neuro Care Verpleegkundige

HMC over 5 jaar

HMC staat er vast nog wel over 5 jaar. Ik hoop op een verbouwing op onze afdeling. Meer ruimte zou best fijn zijn. Het leven is echt kort, ik zie het dagelijks op mijn afdeling. Het gaat écht om je privéleven. Ik neem lekker een wijntje en lust altijd wel wat lekkers.  Ik leef lekker van dag tot dag!

Interesse?

Ben jij een verpleegkundige die bereid is om de opleiding neurologie/ neuro care bij ons te volgen of heb jij deze opleiding al gevolgd?  Bekijk dan eens onze vacature.

Verpleegkundige of Verpleegkundige neurologie/neuro care