HMC

Irma Spies (37)

CCU Verpleegkundige

Irma Spies (37)

CCU Verpleegkundige

“Toen ik het ziekenhuis binnenkwam wist ik het meteen.  Ik heb het altijd interessant gevonden. Bij mijn vorige banen heb ik vaker steekpartijen meegemaakt en dan was ik altijd degene die mensen hielp en erop af ging. Stiekem als ik terugkijk zie ik wel een rode draad in mijn leven, maar het was nooit eerder in me opgekomen om de overstap te maken naar het Verpleegkundige vak.”

Liefde van mijn leven

Twee jaar geleden ben ik naar Den Haag verhuisd. Ik ben geboren en getogen in Eindhoven. De liefde van mijn leven heeft mij hier gebracht. We hebben elkaar ontmoet via internet. Ik wist meteen wat ik wel of niet wilde en het was meteen raak.  In Eindhoven volgde ik nog de BBL opleiding tot MBO Verpleegkundige. We hebben even gewacht met verhuizen tot ik was afgestudeerd als Verpleegkundige.  

Als student werkte ik altijd in kroegen en restaurants, dat vond ik erg leuk. Daarna werkte ik in een casino en was ik doorgestroomd naar leidinggevende. Toch wist ik altijd dat dit het niet zou zijn. Toen ik het ziekenhuis binnenkwam wist ik het meteen.  Ik heb het altijd interessant gevonden. Bij mijn vorige banen heb ik vaker steekpartijen meegemaakt en dan was ik altijd degene die mensen hielp en erop af ging. Stiekem als ik terugkijk zie ik wel een rode draad in mijn leven, maar het is nooit eerder in me opgekomen om de overstap te maken naar het Verpleegkundige vak.

Ik ben zelf altijd de gezinstrekker geweest, uit een gezin van twee ouders en drie dochters.  Mijn vader is twee jaar geleden overleden. Ik had twee zussen en 1 zus is in 2011 overleden. Het is niet altijd even makkelijk geweest. Mijn oudste zus was geestelijk niet ok, en heeft uiteindelijk voor de dood “gekozen”. Ze heeft een paar dagen op  de Intensive Care gelegen. Dat heeft een impact gehad op mij. Om deze reden heb ik echt voor het vak gekozen.

Na mijn opleiding tot Verpleegkundige was ik in het HAGA en bij HMC aangenomen. Verschillende mensen zeiden tegen mij dat bij HMC Westeinde echt van alles binnen komt. Het is een stadsziekenhuis. Door deze opmerking, maakte ik de keuze om hier te komen werken.

Nadat ik besloten had om de overstap te maken naar het Verpleegkundige beroep, ben ik gaan solliciteren.  Na wat sollicitaties kon ik in Eindhoven met de opleiding tot Verpleegkundige beginnen. Mijn eerste stage was bij Cardiologie en dat sprak mij meteen aan. Ik had eigenlijk verwacht dat ik niks met oudere mensen zou hebben. Nu vind ik het echt briljant om met deze doelgroep te werken. Ik wist ook meteen vanaf het begin dat ik goed zou kunnen omgaan met de stressvolle situaties. Toen ik met de opleiding startte had ik een bijbaan ernaast en ik had een hypotheek lopen. Je moet er wel wat voor over hebben om de overstap te maken naar dit beroep. Na mijn opleiding tot Verpleegkundige was ik in het HAGA en in HMC aangenomen. Verschillende mensen zeiden tegen mij dat bij HMC Westeinde echt van alles binnen komt. Het is een stadsziekenhuis. Door deze opmerking, maakte ik de keuze om hier te komen werken.

Mijn werk maakt impact op mij. Gelukkig kan ik er goed over praten en relativeren.

Irma Spies, 37 jaar, CCU Verpleegkundige

Specialiseren tot CCU Verpleegkundige

Mijn manager Henk Selier heeft mij aangenomen op de afdeling Cardiologie en vertelde mij dat hij een plek vrij had voor de CCU opleiding. Ik ben meteen begonnen met de CCU opleiding. Het is echt fijn dat ik mij vanuit de MBO opleiding binnen HMC verder kan specialiseren tot CCU Verpleegkundige. Het voordeel is wel dat ik al affiniteit heb met Cardiologie. Toch is het niveau niet te vergelijken met de MBO opleiding die ik heb gevolgd. Bij deze opleiding krijg je de informatie en moet je echt zelf aan de slag, succes ermee! Dat is een groot verschil. Het eerste halfjaar is intensief en wisselend met schooldagen en veel theorie. In het laatste half jaar krijg je veel praktijkopdrachten. Inmiddels ben ik klaar met de opleiding en ben ik CCU Verpleegkundige.

In de toekomst zou ik wel in combinatie willen werken bij CCU en SEH. Ik vind de CCU echt heel leuk, het is een combinatie van highcare in de acute zorg, daarna is het klaar en heb je weer een stabiele situatie. Je staat ook dicht bij de patiënt.  De IC is ook highcare, maar je hebt weinig contact met patiënten. Het voordeel bij CCU is dat ik wel de tijd heb met mijn patiënten. Ik doe heel veel aan het bed en daarbij komt ook het psychisch aspect erbij kijken. Het is belangrijk dat je rustig kan blijven in acute situaties en dingen kan blijven overzien. Er gebeurt heel veel, je moet kunnen schakelen en de psyche kunnen schakelen. Het ene moment gebeurt er even niets en dan is het ineens rennen en hollen.

Mijn werk maakt impact op mij

Ik maak veel mensen mee die komen te overlijden, de reanimaties zijn ook verschillend. Een tijd geleden heb ik een reanimatie gehad van iemand die 37 jaar was. Dan ben je nog zo jong. Een keer had ik ook een patiënt gehad van 67 jaar, waar ik 4 dagen voor had gezorgd en dan vind ik het wel lastig, vergeleken met iemand die ik helemaal niet ken en levend meemaak. De ene patiënt komt dichter bij je dan de andere.

Soms neem ik het wel mee thuis en vertel ik het verhaal en moet ik het ook echt nog even kwijt. Ik had het ook een keer bij een reanimatie, waarbij er iets mis was gegaan, gelukkig was de patiënt er goed uitgekomen. Toen voelde het wel als een fout als team zijnde en dat doet wat met je. Het ene moment moet ik het kwijt en het andere moment dan heb ik er vrede mee. Nu merk ik wel dat ik emotioneler wordt, vooral nu ik zwanger ben.

Wat maakt HMC een goede werkgever?

Ik heb een goede klik met mijn leidinggevende, ik kan alles kwijt. We zijn direct en zeggen eerlijk alles tegen elkaar. Henk staat echt voor zijn personeel en het team. Dat vind ik belangrijk.

Ik vind het een heerlijke cultuur. We zijn allemaal individuen, iedereen heeft zijn eigen kant, maar we zijn wel een team. Je wordt gestimuleerd in wie je bent en wat je kwaliteiten zijn, zo vullen we elkaar juist aan. We werken binnen een redelijk groot team. We hebben respect voor iedereen. Of het nou een senior is of een student. Het geeft me vertrouwen dat ik kan laten zien wie ik ben en dat ik me binnen een veilig leerklimaat kan ontwikkelen.  Zo ben ik het niet gewend binnen een ander ziekenhuis. Ik heb daar geen goede ervaringen mee tijdens mijn opleiding. Des te meer ik het kan waarderen.

Ik kan me hier goed ontwikkelen en mijn leidinggevende zal altijd naar mij luisteren en kijken of ik verder in de toekomst ambities heb en mij daarin stimuleren. Ik waardeer mijn team en mijn leidinggevende.

Je kan echt een verschil maken voor de patiënten. Zelf heb ik ook aan de andere kant gestaan en meegemaakt wat een verschil het uitmaakt hoe de zorg wordt verleend. Het is een direct verschil. Door mijn inlevingsvermogen kan ik de patiënt in stapjes verder helpen in zijn proces en/of er ook voor de familie en vrienden zijn. Met een reanimatie maak je verschil tussen leven en dood. Het is wel gaaf als het lukt en goedkomt.

Waarin ik ook een verschil heb kunnen maken is ooit in gesprek met een meisje die bij mij in de horeca werkte en de overstap wilde maken naar de zorg. Ik heb met haar gesproken over een BBL traject. Zij heeft door met mij erover te praten toch uiteindelijk de knoop doorgehakt om met de opleiding te starten. Het is toch mooi om te zien dat iemand de kans grijpt om te doen wat hij/zij écht leuk vindt!