HMC

Marije (31)

Sterke vrouw met een stoer beroep

Marije (31)

Sterke vrouw met een stoer beroep

In het begin, toen ik in dit vakgebied kwam te werken, heb ik erg moeten vechten (figuurlijk, in dit geval) voor mijn plekje. Collega’s wilde mij liever niet mee op assistentie als er gevaar dreeg, omdat ik een vrouw ben. Maar toen men ontdekte dat ik mijn mannetje wel sta, kreeg ik die ruimte! Ik wordt nu geaccepteerd en gerespecteerd en ben inmiddels ‘one of the guyse’! Samen met mijn 25 mannelijke collega’s en 1 coördinatoor. We vormen een redelijk hecht team.

Voordat ik bij HMC in dienst kwam, werkte ik voor Securitas. Als er een lastige dialysepatiënt kwam werd ik door HMC ingehuurd. Op deze manier ben ik in aanraking gekomen met dit mooie ziekenhuis. Op een gegeven moment werd ik door oud leidinggevende van de beveiliging bij HMC gevraagd of ik bij hen in dienst wilde komen. Hier had ik meteen mijn antwoord op! Ja, dat wilde ik wel! Ik ben uitgekocht bij Securitas en sindsdien (in maart 2019 is dit alweer 10 jaar) werk ik hier. Sinds die tijd vind ik het super en heb ik het echt heel goed. Bedrijfsbeveiliging is veel beter dan particuliere beveiliging. Hier ben ik namelijk geen nummertje en werk ik in een vaste groep en weet je wat je wel (of niet) aan elkaar hebt. Dit is heel belangrijk in mijn werk.

HMC Westeinde is echt mijn tweede thuis. Voor mijn collega’s en mij is dit de leukste en meest drukke locatie die er is. Er gebeurt altijd wat. Je weet dit nooit van tevoren.

Marije, 31 jaar, Beveiliger

Ik woon in Rotterdam samen met mijn man en kindje van 7 jaar. Een tweede is op komst en verwachten we in januari 2020. Omdat ik vroege diensten heb (6.45 uur begin ik), heb ik ook niet met files te maken en kan ik rustig aankomen. Ik werk op dit moment 28 uur. Als ik een vroege dienst heb werk ik van 6.45 uur tot 15.15 uur. De avonddienst is van 14.45 uur tot 23.00 uur en daarna komt nog een dienst van 23:00 tot 7:00 uur. Ik vind de ochtend het prettigst om te werken, dan ben ik op tijd thuis en kan ik zelf mijn kleine draak op bed leggen. Ik word ingeroosterd door een collega, maar iedereen is altijd bereid om te ruilen. Dat maakt het werk hier ook zo prettig!

Stoer

Mijn zwager zat in de beveiliging, toen ik besloot voor dit beroep te kiezen. Dat vond ik namelijk wel erg stoer. De politie leek me ook altijd erg leuk, maar daar verdien je ongeveer hetzelfde en heb je wel meer risico’s. Dus eigenlijk ben ik al jong met dit vak in aanraking gekomen en heb ik hier al jong voor gekozen. Mensen in mijn omgeving vinden het ook echt stoer dat ik dit doe. Sommige vinden me echt een dametje, met m’n wimpertjes en nageltjes. Vaak zijn het wel de stoerder uitziende vrouwen die voor dit beroep kiezen.

Ik maak ook wel gebruik van mijn vrouwelijke charme in dit mannenberoep. Zo krijg ik meestal dingen wel voor elkaar, meestal met een geintje ofzo. Zo heb ik een bezoeker weleens een liedje laten zingen voor me, voordat ik hem ging helpen.

HMC Westeinde is echt mijn tweede thuis. Voor de meeste collega’s en mij is dit de leukste en meest drukke locatie die er is. Er gebeurt altijd wat. Je weet dit nooit van tevoren. Ons werk is heel divers en bestaat bijvoorbeeld o.a. uit het openen van deuren, het helpen van onwel worden bezoekers/patiënten, helicopterlandingen, assisteren van politie. Als er iets aan de hand is bellen collega’s in paniek en met spoed moet je daar dan heen.

We bewaken de camera’s en intercoms van 3 ziekenhuizen. Bij HMC Bronovo en HMC Antoniushove zitten ook collega’s. Daar is het wel rustiger dan in HMC Westeinde. Vanuit de meldkamer houden we alles in de gaten. Ook beheren we de noodtelefoon en de reanimatietelefoon. We houden ook alle parkeerterreinen in de gaten.

Een van de dingen die ik heb meegemaakt was op de Intensive Care (IC). Vaak worden we ter assistentie geroepen. Zo ook op de IC. Daar was een familieruzie aan de gang. Samen met een collega kwam ik aan en we zagen zeker 100 mensen staan! De hele lifthal stond vol en zie dan die mensen maar eens rustig en uit elkaar te houden. Op het moment dat ik mensen uit elkaar aan het halen was, raakte ik mijn hulpmiddel kwijt. Dat betekent dat ik geen contact kon hebben mijn collega’s. Gelukkig kon mijn collega bijspringen en heeft de politie ingeschakeld. We hebben een convenant met de politie. Zij zijn hier, als we bellen, echt binnen 3 minuten.

Binnenstadsziekenhuis

We hebben ontzettend vaak zwervers in huis. Dit noemen we ‘draaideurpatiënten’. We kennen ze inmiddels wel. Ze komen hier alles weghalen wat ze weg kunnen halen. Als we er eentje zien, dan praten we ze terug naar buiten. In de winter worden ze vaak agressief. Ze gooien ruiten door, omdat we dan de politie bellen en ze de cel in mogen. Hun tas is hun hebben en houden, dus die zetten we als eerste buiten. Tegenwoordig mogen we hen de toegang verbieden, waarna ze een ontzegging krijgen. Een binnenstadsziekenhuis betekent ook veel agressie. Je hebt hier met alle culturen te maken en veel drugs en drankgebruik. Dit maakt het wel echt heel erg leuk en divers! Maar natuurlijk ook wel erg pittig! Ik merk dat het ook steeds drukker wordt. Mensen trekken sneller aan de bel en zijn sneller geïrriteerd. Wij zijn het manusje van alles. Als de betaalautomaten een storing geven, resetten we die. Het is zo ontzettend divers!

Door te knutselen met m’n kleine draak (ons zoontje), relativeer ik. Dat vind ik heerlijk. Even mijn zinnen verzetten. En samen met mijn collega’s praten over de gebeurtenissen, is nodig en gaat heel goed. Mijn werk is werk, op het moment dat ik de auto instap is het voor mij ook klaar. Ik zet mijn muziekje aan in de auto, of juist even uit. Het is maar net waar ik behoefte aan heb. En thuis is thuis. Ik kan dat heel goed scheiden.

Ik heb een onwijs leuke, onvoorspelbare werkplek en weet nooit wat er gaat gebeuren. De ene dag denk ik “lekker dienstje heb ik gehad” en de andere dag denk ik “Jezus, wat was het megadruk”. We hebben een ontzettend divers takenpakket. Je moet zeker stressbestendig zijn en goed tegen bloed kunnen. Je moet een dikke huid hebben, vooral als je wordt uitgescholden.

Ik zie mezelf over 5 jaar nog steeds dit werk doen. Ik ben hier de vrouw des huizes, die kunnen ze niet missen ;).

Geïnteresseerd geraakt?

Ben je geïnteresseerd geraakt door mijn verhaal? Bekijk dan gerust eens de facilitaire vacatures binnen ons ziekenhuis!

Naar vacatures